حق با ماست و باکی نیست که کسی از ما روی برگرداند.

علت تأخیر فرج آقا و مولای ما امام زمان (عج) به خود انسان‌‏‌ها باز می‌‏‌گردد، زیرا تشکیل حکومت عدل و توحیدی در سطح جهان، عمدتاً احتیاج به شرایط و آمادگی‏‌های لازم از طرف خود مردم دارد، از قبیل اینکه:
۱ - مردم مفهوم عدل را بدانند.
۲ - به حدّی برسند که از جان و دل خواهان عدل باشند.
۳ - با عمل به دستورات شرع به حدّ بالای شعور فکری و فرهنگی برسند، گرچه در محدوده بخشی از مردم باشد. و لذا خواجه نصیرالدین طوسی در «شرح تجرید» غیبت حضرت را از ناحیه خود مردم می‌‏داند.
۴ - پیشرفت بشر از ناحیه صنعت و تکنیک;
و در مجموع فراهم نشدن مجموع شرایط لازم برای ظهور، علت تأخیر ظهور حضرت است.

امام زمان (عج) در توقیعی که به شیخ مفید می‌‏فرستد می‌‏فرمایند: «ولو أنّ أشیاعنا -وفّقهم اللَّه لطاعته- علی اجتماع من القلوب فی الوفآء بالعهد علیهم، لما تأخّر عنهم الیمن بلقآئنا، ولتعجّلت لهم السعادة بمشاهدتنا علی حقّ المعرفة منهم بنا، فما یحبسنا عنهم إلّا ما یتّصل بنا ممّا نکرهه ولانؤثره منهم»
اگر شیعیان ما -که خداوند توفیق طاعتشان دهد- در راه ایفای پیمانی که بر دوش دارند، همدل می‌‏شدند، میمنت ملاقات ما از ایشان به تأخیر نمی‌‏افتاد، و سعادت دیدار ما زود‌تر نصیب آن‌ها می‌‏گشت، دیداری بر مبنای ‌شناختی راستین و صداقتی از آنان نسبت به ما. علت مخفی شدن ما از آن‌ها چیزی نیست جز آنچه که از کردار آن‌ها به ما می‌‏رسد و ما توقّع انجام این کار‌ها را از آن‌ها نداریم.

- احتجاج، ج ۲، ص ۳۱۵
- کتاب موعودشناسی و پاسخ به شبهات؛ علی اصغر رضوانی